Italo Svevo – prekursor nowoczesnej literatury włoskiej – życie i twórczość wybitnego pisarza
Italo Svevo, właściwie Aron Ettore Schmitz, urodził się 19 grudnia 1861 roku w Trieście, wówczas należącym do Austro-Węgier, a obecnie będącym częścią Włoch. Jego twórczość, choć początkowo niedoceniana, dziś uznawana jest za kamień milowy w literaturze włoskiej, szczególnie w kontekście powieści psychologicznej i modernistycznej.
Wczesne życie i edukacja
Italo Svevo wychowywał się w rodzinie o korzeniach żydowskich. Jego ojciec, Francesco Schmitz, był przedsiębiorcą, a matka Allegra Moravia zajmowała się domem. Młody Aron uczęszczał do szkoły niemieckiej w Trieście, a później do instytutu handlowego w Segnitz w Niemczech. To właśnie tam zdobył znajomość języka niemieckiego, który odegrał ważną rolę w jego literackiej formacji.
Droga zawodowa
Svevo podjął pracę w banku w Trieście, co zapewniło mu stabilność finansową i pozwoliło na rozwijanie zainteresowań literackich. Po ślubie z Livią Veneziani, córką zamożnego przedsiębiorcy, wstąpił do rodzinnej firmy teścia. Choć obowiązki zawodowe pochłaniały dużą część jego czasu, Svevo nigdy nie porzucił literatury, traktując ją jako swoją prawdziwą pasję.
Pierwsze próby literackie
Jego pierwsza powieść, „Una vita” (1892), spotkała się z chłodnym przyjęciem. Opowiada historię Alfonso Nitti, młodego mężczyzny z prowincji, który nie potrafi odnaleźć się w wielkomiejskim świecie. Podobny los spotkał jego kolejną powieść, „Senilità” (1898), która także nie odniosła sukcesu. Krytycy uznali ją za zbyt pesymistyczną i oderwaną od realiów współczesnego świata.
Spotkanie z Jamesem Joyce’em
Kamieniem milowym w karierze Svevo było jego spotkanie z Jamesem Joyce’em, który w latach 1904–1915 mieszkał w Trieście i pracował jako nauczyciel języka angielskiego. Joyce dostrzegł w twórczości Svevo głęboką wartość literacką i zachęcił go do kontynuowania pisarskiej działalności. Dzięki tej inspiracji Svevo rozpoczął pracę nad swoim największym dziełem.
„La coscienza di Zeno” – arcydzieło literatury modernistycznej
W 1923 roku Svevo opublikował powieść „La coscienza di Zeno” („Zeno w poszukiwaniu sensu”), która przyniosła mu uznanie na arenie międzynarodowej. Narrator, Zeno Cosini, opowiada o swoim życiu w kontekście terapii psychoanalitycznej. Powieść porusza tematy takie jak ludzkie wahania, moralność, samooszukiwanie się oraz relacje międzyludzkie. Wykorzystując techniki modernistyczne, Svevo wprowadził nowatorski styl narracji nawiązujący do strumienia świadomości.
Wpływ psychoanalizy
Svevo był zafascynowany pracami Zygmunta Freuda, co miało znaczący wpływ na jego twórczość. W „La coscienza di Zeno” analizuje psychologiczne aspekty ludzkiego życia, pokazując ich złożoność i sprzeczności. Bohaterowie jego powieści często przeżywają wewnętrzne konflikty, które ukazują ich słabości i lęki.
Dziedzictwo literackie
Italo Svevo zmarł 13 września 1928 roku w wyniku obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym. Mimo że za życia jego twórczość była często niedoceniana, po śmierci stał się jednym z najbardziej wpływowych pisarzy w literaturze włoskiej. Jego dzieła wpłynęły na wielu późniejszych autorów, takich jak Alberto Moravia, Umberto Eco czy Natalia Ginzburg.
Podsumowanie
Italo Svevo był prekursorem nowoczesnej powieści psychologicznej i literatury modernistycznej we Włoszech. Jego twórczość, pełna głębokich analiz ludzkiej psychiki, zdobyła uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Dzięki takim dziełom jak „La coscienza di Zeno” Svevo pozostaje jednym z najwybitniejszych przedstawicieli literatury włoskiej, którego dorobek inspiruje czytelników i pisarzy na całym świecie.
