Italia_Włochy, Sycylia — informacje ogólne
BenAveling, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Sycylia jest specjalnym regionem autonomicznym we Włoszech, który obejmuje wyspę Sycylię oraz kilka mniejszych wysp, takich jak Egady, Wyspy Pelagijskie i Pantelleria. Region ten ma powierzchnię 25,7 tys. km² i liczy około 5,1 mln mieszkańców. Stolicą Sycylii jest Palermo. Najwyższym wzniesieniem na wyspie jest Etna, aktywny wulkan o wysokości 3323 m n.p.m.
Sycylia ma bogatą i złożoną historię, która sięga starożytności. Wyspa była zamieszkiwana przez różne ludy, w tym Sykanów, Elymów i Sykulów. W VIII wieku p.n.e. Grecy założyli na Sycylii kolonie, co przyczyniło się do rozwoju miast i kultury. W III wieku p.n.e. wyspa została podbita przez Rzymian, którzy wprowadzili swoje rządy i kulturę.
W średniowieczu Sycylia była częścią Królestwa Sycylii, które zostało założone w 1130 roku przez Rogera II. Królestwo obejmowało wyspę Sycylię, południową część Półwyspu Apenińskiego oraz Maltę. Po śmierci Fryderyka II w 1337 roku królestwo podupadło i utraciło autonomię, stając się częścią korony Aragonii w 1412 roku, a następnie Hiszpanii.
W XIX wieku Sycylia była częścią Królestwa Obojga Sycylii, które powstało w 1816 roku. Po zjednoczeniu Włoch w 1861 roku, Sycylia stała się częścią nowo powstałego Królestwa Włoch. W 1946 roku Sycylia uzyskała status specjalnego regionu autonomicznego we Włoszech.
